Msze Święte

Niedziela:
6:00, 7:30, 9:0010:30,
11.30 (dla dzieci w kościele dolnym),
12:0014:00 (chrzcielna), 17:00, 19:00

w bursie: 8:00, 10:00

Dzień powszedni:
6:00, 6:30, 7:00, 18:00 (19:00 V-VIII)

w bursie: 7:00

Kancelaria parafialna

Pon, Wt, Czw, Pt:
8:00 - 9:0016:00 - 18:00

Środa: Kancelaria nieczynna

Sob: 8:00 - 9:00

W sprawach nagłych
czynna o każdej porze

Użytkowników on-line

Naszą witrynę przegląda teraz 22 gości 

Licznik odwiedzin

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj22
mod_vvisit_counterW tym tygodniu76
mod_vvisit_counterW tym miesiącu137
mod_vvisit_counterWszystkich35939
Dzisiaj jest: 07 - Maj - 2015
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _



"Chwalcie łąki umajone..."

 
aktualn majoweMaj to w Kościele okres szczególnej czci Matki Bożej. Szczególnie w Polsce gromadzimy się wieczorami w kościołach, przy grotach, kapliczkach i figurach przydrożnych. Pierwsze nabożeństwa majowe zaczęto odprawiać w Polsce w połowie XIX wieku w Płocku, Toruniu, Nowym Sączu i Krakowie. Od 1852 r. – uroczyście w kościele Świętego Krzyża w Warszawie. Po 30 latach stało się ono bardzo popularne i znane w całym kraju.

Rodowód tych nabożeństw jest jednak znacznie wcześniejszy niż się powszechnie uważa. Gromadzenie się i śpiewanie pieśni na cześć Matki Bożej było znane już na Wschodzie w V wieku. W Kościele zachodnim w I tysiącleciu maj jako miesiąc Maryi święcono raczej sporadycznie. Dopiero na przełomie XIII i XIV w. powstała myśl, aby ten miesiąc poświęcić Maryi. Pierwszym, który poddał tę myśl, był król hiszpański Alfons X (+1284). Osobiście zapraszał do udziału w nabożeństwach majowych, sam często brał w nich udział i swoim poddanym zalecał gromadzenie się w porze wieczornej na modlitwy wokół figur Matki Bożej.

W Polsce pierwsze nabożeństwo majowe wprowadzili jezuici w Tarnopolu (1838), misjonarze w Warszawie w kościele Św. Krzyża w roku (1852), ksiądz Golian w Krakowie (w 1856) i we Włocławku biskup Marszewski (1859). W tym samym czasie cześć Królowej maja szerzył w Galicji poezją o. jezuita Karol Antoniewicz (+1852). Ks. Wincenty Buczyński (jezuita) wydał we Lwowie pierwszą książeczkę o nabożeństwach majowych (1839). W dziesięć lat potem podobną broszurę wydano we Wrocławiu w roku 1850. Wydał ją ks. Aleksander Jełowicki, zmartwychwstaniec. W połowie XIX wieku nabożeństwo majowe przyjęło się we wszystkich prawie krajach.

Centralną częścią nabożeństwa majowego jest Litania Loretańska, jeden ze wspaniałych hymnów na cześć Maryi, w którym wysławiane są Jej wielkie cnoty i przywileje, jakimi obdarzył Ją Bóg. Litania Loretańska powstała w XII wieku, prawdopodobnie we Francji, a zatwierdził ją oficjalnie papież Sykstus V. Nazwę "Loretańska" otrzymała od miejscowości Loretto we Włoszech, gdzie była szczególnie propagowana i odmawiana.

Tekst litanii miał przedłożyć w 1578 r., do zatwierdzenia papieżowi Grzegorzowi XIII, archidiakon Guido Candiotti. 11 czerwca 1587 r. Sykstus V obdarzył "Litanię Loretańską" dwustu dniami odpustu. Kolejne odpusty przypisali do niej Pius VII i Pius XI. W 1631 r. Święta Kongregacja Obrzędów zakazała dokonywania w tekście samowolnych zmian; te, które następowały, posiadały aprobatę Kościoła. Kiedyś w litanii było więcej tytułów, m.in.: Mistrzyni pokory, Matko Miłosierdzia czy Bramo odkupienia. Później pojawiały się inne wezwania: Królowo Różańca Świętego (1675), Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta (1846), Matko Dobrej Rady (1903), Królowo pokoju (1917), Królowo Wniebowzięta (1950), Matko Kościoła (1980), Królowo Rodziny (1995).

W litanii wymieniane są kolejne tytuły Maryi: jest ich w sumie 49, a w Polsce 50. Po zatwierdzeniu liturgicznej uroczystości NMP Królowej Polski, obchodzonej 3 maja, do Litanii dołączono 12 października 1923 r. wezwanie "Królowo Polskiej Korony", przekształcone po drugiej wojnie światowej na "Królowo Polski".

W naszej parafii nabożeństwo majowe odprawiamy o godz. 1830 /także w niedziele/, po nim jest Msza Święta.
W Bursie Msza Święta i nabożeństwo majowe o godz. 1800 /w niedziele nabożeństwo majowe o godz. 1800/.


linia.cz-sz
 
Uroczystość i święto liturgiczne w V Tygodniu Wielkanocnym


6 maja - Święto św. Filipa i Jakuba, Apostołów

aktualn Filip i JakubŚwięty Filip pochodził z Betsaidy. Był uczniem św. Jana Chrzciciela, a potem został uczniem Chrystusa. To on prosił Jezusa: "Panie, pokaż nam Ojca" i usłyszał odpowiedź: "Kto Mnie zobaczył, zobaczył także Ojca" (J 14,8-9). Pochowany został prawdopodobnie w Hierapolis (w Anatolii, w Turcji).

Święty Jakub Młodszy, syn Alfeusza, według tradycji był krewnym Chrystusa Pana, zwierzchnikiem Kościoła Jerozolimskiego i autorem listu powszechnego wchodzącego do kanonu Pisma Świętego. Odegrał wybitną rolę na tzw. soborze jerozolimskim (Dz 15, 13nn). Poniósł śmierć męczeńską w roku 62.

Boże, Ty co roku pozwalasz nam przeżywać radość ze święta apostołów Filipa i Jakuba, za ich wstawiennictwem daj nam udział w męce i zmartwychwstaniu Twojego Syna, abyśmy mogli oglądać Twoją chwałę.

 

8 maja - Uroczystość Św. Stanisława, Biskupa i Męczennika,
Głównego Patronia Polski i Diecezji Tarnowskiej

Święty Stanisław urodził się w Szczepanowie (na terenie naszej diecezji) około 1030 roku. Uczył się w szkole katedralnej. Niewykluczone, że nauki pobierał również za granicą, być może w Paryżu. Święcenia kapłańskie Stanisław przyjął w roku 1060. Dwanaście lat później, w roku 1072, został biskupem Krakowa.

Dał się poznać jako duszpasterz gorliwy, ale bezkompromisowy. Między biskupem Stanisławem a królem Bolesławem wybuchł konflikt, którego podłoże nie jest dziś w pełni znane. Być może chodziło o niemoralne życie władcy albo obronę poddanych przed jego surowymi rządami. Finał tej waśni był dla duchownego tragiczny, ponieważ biskup ze Szczepanowa został zabity przez wojów królewskich, a być może nawet przez samego Bolesława. Miało to miejsce w czasie mszy św., którą celebrował 11 kwietnia albo 8 maja roku 1079 w Kościele św. Michała na Skałce. Jego ciało zostało poćwiartowane.

Po kilku latach szczątki Stanisława przeniesiono do katedry na Wawelu, gdzie znajdują się do dziś. Biskupa Stanisława Szczepanowskiego ogłoszono świętym jako pierwszego Polaka. Przez wieki opowiadano legendę o zrośnięciu się jego ciała. Jego kult odegrał w XIII i XVI wieku niebagatelną rolę historyczną jako czynnik kształtowania się myśli o zjednoczeniu ziem polskich. Wierzono, że tak samo jak ciało Stanisława połączy się i zjednoczy podzielone na księstwa dzielnicowe Królestwo Polskie.

Swoje święto w kalendarzu kościelnym obchodzi 8 maja. Jest on głównym patronem Polski oraz archidiecezji: krakowskiej, poznańskiej, warszawskiej, gdańskiej, gnieźnieńskiej, diecezji: chełmińskiej, lubelskiej, płockiej, sandomierskiej, tarnowskiej. Papież Jan Paweł II nazwał go "patronem chrześcijańskiego ładu moralnego".

Wszechmogący Boże, święty Stanisław, biskup, nieustraszenie broniąc Twojej chwały padł pod ciosami prześladowców, spraw, abyśmy za jego wstawiennictwem aż do śmierci trwali w nienaruszonej wierze.

linia.cz-sz